روش های قالب گیری برای ظروف پلاستیکی

قالب گیری ضربه ای کششی برای ساخت ظروف سفت که وزن کم و هزینه کمی دارند استفاده می شود. اغلب برای ظروف پلاستیکی نوشیدنی گازدار استفاده می شود. ظروف یکبار مصرف این شامل کشش پاریسون در طول قالب گیری دمشی برای جهت دهی و تراز کردن مولکول ها است. قالب گیری تزریقی برای ایجاد ظروف دهانه پهن مانند شیشه های پلاستیکی، وان ها و ویال ها استفاده می شود. مواد به داخل حفره ای تزریق می شود که در آن نیروهای فشار رزین هستند تا با بدنه قالب مطابقت داشته باشند. سپس این ظروف پلاستیکی بدون ضایعات تولید می شوند.

کواکستروژن جدیدترین تکنیک برای فرآیند تولید پلاستیک است. این شامل ساندویچ کردن رزین های پلاستیکی مختلف به همراه لایه های پیوندی برای تولید بطری هایی با ویژگی های بازدار و پایدار در برابر حرارت است که مناسب برای استفاده با محصولات غذایی پر گرم و مهر و موم شده هستند. محصولات پلاستیکی احتمالی عبارتند از: آب میوه، سس، مربا، تاپینگ، سس مایونز، و محصولات ترشی

قالب گیری دمشی اکستروژن در قالب گیری دمشی اکستروژن، یک لوله توخالی یا پاریزون گرد توسط یک اکسترودر تشکیل می شود. یک حفره قالب، که از دو نیمه تشکیل شده است، در اطراف پریسون بسته می شود و یک انتهای آن را از بین می برد. هوای فشرده باعث انبساط پاریسون می شود تا با دیواره های حفره قالب سرد مطابقت داشته باشد. وقتی به اندازه کافی خنک شد، قالب باز می شود و ظرف خارج می شود و از پلاستیک یا فلاش اضافی جدا می شود. فلاش، یک مشخصه اساسی در قالب گیری دمشی اکستروژن، زمانی ایجاد می شود که پاریزون توسط قالب فشرده شود. از آنجایی که بیشتر رزین ها را می توان مجدداً پردازش کرد، فلاش هدر نمی رود، بلکه به عنوان "Regrind" استفاده می شود. توزیع دیوار، ضخامت و وزن را می توان با برنامه ریزی پاریسون کنترل کرد. در حالی که پاریسون اکسترود می شود، تغییرات برنامه ریزی در رابطه سنبه و قالب می تواند برای انتقال مواد از مناطق سنگین تر و قوی تر به مناطق سبک تر و ضعیف تر استفاده شود. این روش کمک قابل توجهی به به حداکثر رساندن عملکرد ظرف و به حداقل رساندن وزن و هزینه ظرف می کند

 

بانک اطلاعات و دانشنامه پلاستک و ظروف یکبار مصرف 1401...